Advertenties / Onze sponsors Geen ads!


19-Jarige Serveerster

Dit is een verhaal uit de categorie Tieners.
We bevinden ons midden in de zomervakantie. Deze begon met slecht weer, maar sinds een week is het lekker warm met temperaturen boven de 30 graden. De terrasjes in het centrum zitten lekker vol met zomers geklede mensen. Vooral ’s avonds is de sfeer erg gezellig en bij tijden behoorlijk zwoel.

Misschien mijzelf even voorstellen. Ik ben Siegfried, een jongeman van 35 jaar. Ik werk als kelner in een restaurant-cafetaria in het centrum van de stad. Dit doe ik nu toch al vele jaren, wat maakt dat ik veel verantwoordelijkheden heb toebedeeld gekregen en het hele team van personeel aanstuur. Zeker nu in de zomer is dit veel werk door de drukte en ook door de vele onervaren en meer ervaren jobstudenten die momenteel bij ons werken.

Mijn huidige vriendin, met wie ik ondertussen toch al een vijftal jaren samen ben, is voor een maandje met haar beste vriendinnen op reis in Amerika. Ze is nu ondertussen al bijna drie weken weg. Zolang zonder seks is voor mij echt een marteling. En dan nog al die korte rokjes en topjes van al die knappe grietjes op straat. Ik wordt er met de dag geiler van. Enerzijds maak ik zo’n lange dagen dat ik doodop ben, maar anderzijds maakt die vermoeidheid het nog moeilijker om niets te ondernemen. Ik heb mijn vriendin beloofd om niet te masturberen als ze weg is en geduldig op haar te wachten. Dat is verrekte moeilijk. Ik betrap me er bijvoorbeeld regelmatig op dat ik steeds handtastelijker begin te worden naar het jonge vrouwelijke personeel dat ik onder me heb. Een aantal meiden heeft daar geen moeite mee. Mijn met gel opgestoken zwarte vetkuif, brede glimlach en gebruinde huid in combinatie met de zwarte lakschoenen, de zwarte kostuumbroek en het verplichte donkerpaarse hemd met glanzende vertikale strepen dat het restaurantpersoneel moet dragen, maken dat ik er best goed uitzie. Ik ben dan ook iemand die veel op zijn uiterlijk let en dit niet alleen vanwege mijn job. Er verzorgd uitzien vind ik belangrijk.

Er is echter één meisje dat nogal geïrriteerd reageer, als ik haar bijvoorbeeld bij wijze van compliment rond haar middel vastpak en een kus op haar wang geef. Ze is hier sinds enkele dagen nieuw als serveerster en verreweg het mooiste meisje van allemaal. Mooi en hard-to-get is ze. Als ik bij haar in de buurt ben, raak ik helemaal opgewonden van haar. Ik voel dan dikwijls een golf van genot in mijn kruis. Ze heet Emma en is 19 jaar geloof ik. Ze is slank en heeft donkerblond, lang golvend haar dat ze soms opsteekt, en soms los laat hangen. Het mooiste vind ik als het loshangt. De golving van haar blonde haren rond haar licht gebruind met sproetjes versierde gezichtje, is een schitterend zicht. In alle drukte en ook vanwege het gebrek aan interesse dat ze naar mij toe toont, weet ik weinig over haar. Maar het zou me niet verwonderen als ze weleens poseerde voor een fotoshoot. Ze kon zo elegant lopen in dat zwarte rokje van haar. Zeker wanneer ze haast had. Het viel mij alleen op dat ze bij het bedienen af en toe weleens een foutje maakte en dan heel zenuwachtig werd en bloosde. Dat had ik niet verwacht, aangezien ze zo zelfzeker lijkt voor de rest. Wat een prachtmeid. Maar ik moest oppassen.

Het is elf uur, een uurtje voor sluitingstijd. De meeste gasten zijn reeds vertrokken en we moeten nog een beetje opruimen en de zaak voorbereiden voor morgen. Dit geeft een beetje tijd om op adem te komen. Oh ja, ik moest Emma nog even rondleiden in de wijnkelder. Deze is behoorlijk uitgebreid en je weg vinden als nieuweling is niet zo evident. De afgelopen dagen moest ze telkens iemand van het personeel vragen om een bepaalde wijn voor haar te gaan halen, maar het is natuurlijk de bedoeling dat ze dat in het vervolg zelf doet.

Ik vraag aan de jonge serveerster of ze even met mij meeloopt om haar te instrueren over de wijnen in de wijnkelder. Met een korte “Oké”, volgt ze mij. Als ik door de gangen loop, hoor ik het klakken van haar hakschoentjes achter mij aan. Ik heb er zoals altijd stevig de pas in. Om in de kelder te geraken moeten we achtereenvolgens door een stevige deur, van een betonnen trap af en opnieuw door een stevige deur. “Die sluiten we ’s nachts altijd af”, zeg ik. “Tegen diefstal, want hier staan een aantal dure wijntjes”. We zijn aangekomen in de wijnkelder. De zware deur valt met een klap achter ons dicht. “Frisjes hè, vind je niet?”, vraag ik aan Emma. Ik leid haar rond in de spaarzaam verlichte ruimte tussen de rekken met wijnflessen, wijnvaten, maar ook vaten met nog sterkere dranken. Ik leg een beetje het systeem uit waarmee je snel de gewenste drank kunt vinden.

Vervolgens passeren we langs een deur. “Deze is permanent gesloten”, informeer ik haar. “Alleen ik heb hiervan de sleutel”, glimlach ik trots. “Hier liggen de duurste wijntjes. Wil je even kijken?”. Haar ogen fonkelen van nieuwsgierigheid. “Ja”, zegt ze enthousiast. Ik open de deur. “Nergens aankomen”, zeg ik tegen haar alsof we in een museum zijn. “En schoenen uitdoen voor je binnengaat”. Dit is een kamer van ongeveer 4x4 m waarin tegen de randen de rekken staan met wijnflessen. Op de grond ligt een dikke mat die ervoor moet zorgen dat als er een fles valt, deze niet kapot is. Ze loopt een beetje rond en kijkt nieuwsgierig naar alle flessen. Ze stelt de voor de hand liggende vraag “Welke fles is de duurste?”. Ik glimlach. “Weet je wat?”, zeg ik. “Als je het in één keer raadt, mag je de fles mee naar huis nemen. Probeer maar.” Haar mond krult zich in een speelse glimlach. “Eerst moet je zeggen hoeveel de duurste wijn kost.” Deze wijnen staat niet op de menukaart en is enkel voor het geval gegoede klanten ernaar vragen. Ik besluit om de kostprijs een beetje onrealistisch te maken. “Ongeveer 87.000 euro”. Haar mond valt open van verbazing. “Meen je dat, dat ik die fles mee naar huis mag nemen?”. Ik leg mijn gezicht in een ernstige plooi en knik plechtig. “Natuurlijk!”, lieg ik. Ik heb wel zin in een spelletje met dit naïeve meisje.

Na lang aarzelen wijst ze een fles aan. Hoopvol wacht ze op mijn reactie. Ik doe alsof ik heel erg opgelucht ben. “Uuff”, zeg ik. “Dat is ‘m niet, maar je zat er wel heel dicht bij”. Emma kijkt een beetje teleurgesteld. “Mag ik nog één keer raden?” vraagt ze met een kinderlijk stemmetje.

Vanaf het moment dat we de trap afdalen had ik al moeite om me te concentreren op de uitleg die ik moest geven. Ik moest moeite doen om te weerstaan aan deze moordgriet. Ik voelde me erg opgewonden en had een heimelijk gevoel in mijn broek. Dit domme spelletje wond me helemaal op en ik ging er helemaal in op.

“We gaan het anders spelen”, grijnsde ik. “Telkens als je het mis hebt, moet je een kledingsstuk uitdoen”. Ze keek verbaasd op naar mij. “Huh?”, zei ze verontwaardigt. “Speel je mee, of niet?”, vroeg ik rustig. “Hoe kan ik weten of je me niet belazert, als ik het goed geraden heb?”. Die vraag had ik niet verwacht. Ze is dan toch niet zo naïef als ik dacht. “Euhm, ik zal het antwoord op een briefje schrijven”. Ik schreef het antwoord op een briefje en legde het briefje omgekeerd op de grond. “Ziezo”. Het lijkt erop dat ze meespeelt. Ze bekijkt opnieuw de grote hoeveelheid flessen in het rek. Met een geconcentreerde blik wijst ze opnieuw een fles aan. Ik schud mijn hoofd. “Nee”, zeg ik. Ik blijf ernstig kijken, alsof ik een spel poker aan het spelen ben. Het begint een beetje op strippoker te lijken. Ze knoopt haar glanzende, paarse blouse los. Ze vouwt deze op legt die naast haar op de grond. Ze heeft nu enkel nog haar zwarte rokje aan en een elegante zwarte bh met krijtstreepjes. Haar borsten zijn niet bepaald groot te noemen, maar mooi in verhouding met haar lichaam, een strak lichaam. “Je mond staat open”, doet ze me verschrikken. Ik was even afgeleid. “Sorry”. Ze knipoogt naar me. Dit had ik niet verwacht. Ik begin me ongemakkelijk te voelen, want ik voel dat ze de leiding overneemt. Ik wil absoluut mijn drieendertigjarige vriendin in Amerika niet bedriegen met een tiener. Misschien is het beter om te stoppen, want ik heb geen controle meer over de situatie. “Misschien…” wil ik beginnen. Maar Emma onderbreekt me. “Deze?” vraagt ze, wijzend op weer een andere fles. Ik schud mijn hoofd. Ze doet haar rokje naar beneden, stapt eruit, plooit deze en legt deze naast haar blouse op de grond. Daar staat ze dan, in haar ondergoed. Ik slik. Wat een prachtig lichaam heeft dit meisje. Ze staat daar ook nog eens zelfzeker en uitdagend mij aan te kijken. Zonder lang aarzelen wijst ze de volgende fles aan. “Weer mis”, lach ik. Ik probeer mijn onzekerheid een beetje te verbergen door mij te verstoppen achter een brede glimlach. Ze draait zich met haar rug naar mij. “Wil jij mijn beha even losknopen?”, vraagt ze. Lichtjes trillend van de opwinding, maak ik haar beha los, die als vanzelf over haar armen schuift. Mijn handen glijden over haar onderrug heen, richting haar strakke billen. “Afblijven!”, gebiedt ze me streng. Ze draait zich om en pakt mijn polsen stevig vast. “Achteruit!”, beveelt ze me met een brede grijns. Ik weet me met geen houding raad. Ze lijkt zich geheel op haar gemak te voelen, ondanks dat ze enkel nog haar slipje aanheeft. Ze wijst opnieuw een fles aan. “Nee”, zeg ik zwakjes. In één beweging trekt ze haar slipje naar beneden. “Wat moet ik nu doen als ik het misheb?”. Ze kijkt me opnieuw verleidelijk in de ogen. Haar tong zweeft even over haar onderlip. “Uff”. Nu had ik het toch echt moeilijk. Mijn hart klopte in mijn keel en mijn geslacht stond zwaar onder hoogspanning.

“Ik heb verloren”, zei ze. Maar ze lachte, alsof ze gewonnen had. Nu pas had ik door dat ik niet met haar had gespeeld, maar zei met mij. “Even kijken wat de oplossing was”, ging ze verder. Ze raapte het papiertje op en las luidop. “Grapje”. Ik was stokstijf blijven staan terwijl Emma ondertussen achter me stond. “Stoute jongen”, zei ze op een plagende toon en ze tikte me kort maar krachtig op het achterwerk. Nu wist ik zeker dat zij met mij aan het spelen was. En het ergste van al was, dat ik geen weerstand kon bieden.

Ze ging voor mij staan. Ze sloeg haar armen rond mijn hals en trok mijn gezicht naar het hare. Ik moest een klein beetje buigen zodat ze me op de mond kon zoenen. Onze lippen omsloten elkaar en met smakkende geluiden vonden onze tongen de weg in elkaars mond, steeds vuriger en steeds hartstochtelijker. Al dat opgekropte verlangen die ik de laatste weken had opgebouwd, kwam eruit. Mijn armen omklemmen haar stevig. Wild zoog ik haar tong en haar lippen naar binnen. Op een gegeven moment trok ze haar gezicht met een ruk terug. “Rustig, rustig jongen”, suste ze me. “Niet zo ruw…” Na de eerste ontladingsgolf die dit zoenen had losgeweekt bij mij, ontspande ik een beetje. “Inderdaad”, fluisterde ik in haar oor. “Ik loop wat te hard van stapel”. Ze glimlachte vriendelijk. Ineens herinnerde ik me dat ik dringend terug naar boven moest, aangezien ik nog tal van zaken diende te regelen met het personeel. Ik legde haar dit uit. “Geen probleem”, zei ze. “Ik wacht hier wel”. Ik liep de deur uit, gelukkig had ik al mijn kleren nog aan. Ik wandelde naar de trap en in één keer kreeg ik een leuk idee. Ik spurtte terug naar de deur van dit kleine vertrek waar Emma zich bevond en deed de deur op slot. “Hejla”, hoorde ik haar verschrikte stem roepen. Ik rende snel naar boven, handelde alles af en zei dat ik nog heel even iets moest checken en alles wel zou afsluiten. Nu hadden ik en Emma het rijk voor ons alleen. Ik voelde mij opeens weer een stuk rustiger toen ik de deur waarachter ik haar had opgesloten, ontgrendelde. “Eindelijk”, zuchtte Emma, die zichtbaar smachtend op me had gewacht. Ze lag op haar rug nog steeds helemaal naakt. Ze bedekte echter haar kaalgeschoren spleetje met haar ene hand en één borst met haar andere hand. Zonder twijfelen knoopte ik snel mijn blouse los, mijn broek ging uit. Mijn onderbroek hield ik nog eventjes aan. Emma kreunde, “Verwen me… laat me genieten”. Een vrouw laten verwennen dat kon ik wel. Ik kende de gevoelige plekjes die een vrouw helemaal wild maakten. Op mijn zij ging ik naast haar liggen. Ik sabbelde aan haar oorlelletjes en fluisterend vroeg ik “heb je een vriendje?”. Ze zuchtte terug “ik heb nood aan een echte man”. “Hoe weet je dat ik dat ben?”. Ze grinnikte. “Dat ben je niet”, zei ze plagend. Nu was ik extra aangemoedigd om mij te bewijzen. Ik begaf me langzaam naar beneden. Met mijn neus tekende ik snelle en langzame figuurtjes op haar hals om dit vervolgens met mijn mond te doen en steeds harder te zuigen. Haar ademhaling werd onrustiger en steeds luider. Ze begon genietend lichtjes te kreunen. Met haar handen klemde ze mijn hoofd nog wat intenser tegen haar hals. Om een vrouw echt te laten genieten, moet je haar een beetje laten wachten. Ondanks dat ze met haar handen mijn hoofd richting haar borsten stuurde, begaf ik me terug naar haar mond om eerst nog wat te zoenen. “Hoevaak heb je het al gedaan?”, wilde ik weten. Ik keek naar haar ogen, die gesloten waren. “Babbel je altijd zoveel?”, antwoordde ze ongeduldig. Ik gaf haar een diepe zoen op haar onderlip en zette mijn reis verder. De weg zou lang zijn, had ik mij voorgenomen. De spanning in mijn onderbroek werd steeds ondraaglijker, maar ik moest me nog eventjes inhouden. Ik wisselde opnieuw mijn neus af met mijn lippen en tong om in cirkeltjes tussen en rond haar stevige borstjes langzaam aan naar haar tepeltjes toe te reizen. Ik zoog eerst voorzichtig, daarna steeds nadrukkelijker haar tepeltjes naar binnen. Haar ademhaling stokte eventjes wanneer ik dat deed. Ik voelde dat ze haar bovenlichaam opkrulde van genot en moeilijk nog stil kon blijven liggen. Op haar buik deed ik ook een aantal ‘trucjes’ die ik in de jaren vergaard had. Ik zoog en blies en allerlei geluidjes werden zo geproduceerd. Met mijn handen aaide ik haar dijbenen en haar borsten. Ik richtte me op. “Ga eventjes op je buik liggen”, zei ik haar terwijl ik haar voorzichtig omduwde. Opnieuw begon ik van bovenaf bij haar nek om dan via haar ruggengraat al kussend naar beneden af te dalen. Met mijn handen masseerde ik de rest van haar rug en haar bovenbenen.

Het viel mij al eerder op dat de bovenbenen evenals haar buik heel stevig waren, niet zo zacht en papperig als ik gewoon was. Ik zei het al eerder, maar dit meisje had nog het strakke lichaam zoals alleen een tiener dat heeft, heel anders dan het uitgezakte lichaam wat vrouwen krijgen als ze ouder worden.

Ik hoorde dat ze nog steeds erg genoot, meer uitbundig dan ik gewoon was. Het lijkt me dat ze zoveel aandacht ook niet gewoon is. De energie die ik voel in mijn onderbroek is ook moeilijk te onderdrukken, maar als je een klein beetje meer aandacht initieel geeft aan de vrouw, zal ze dat in het vervolg van de vrijpartij ook ruimschoots compenseren. Dit in mijn achterhoofd houdend begin ik haar billen te kneden en te kussen. Voorzichtig draai ik haar terug op haar rug. Ik positioneer me op mijn knieën tussen haar benen die ik lichtjes naar buiten toe duw. Ik begin de binnenkant van haar dijen te strelen en te kussen. Langzaam beweeg ik me dichter en dichter in de richting naar de meest gevoelige plaats van de vrouw, haar geschoren poesje. Hoe dichter ik nader hoe harder ze begint te kreunen en hoe harder ze me naar boven wil trekken naar haar meest intieme plekje dat op die manier een beetje als een zwart gat lijkt te werken. Ik kan aan die aantrekking weerstaan, want eerlijk gezegd, ben ik daar niet zo graag met mijn tong. Daar heb ik ander gereedschap voor. Ik wil me snel van mijn onderbroek ontdoen. Echt handig was het niet om die aan te houden, maar na enig onhandig gefriemel is deze dan toch uit. Fier en harder dan ooit van het wachten, wipt mijn lid tegen mijn onderbuik. Ik sta nu tussen haar benen en toorn hoog boven haar uit. Zij ligt nog steeds op haar rug en kijkt nieuwsgierig naar mijn volle lid. Ze zet zich rechtop en strekt haar hand uit om mijn lid vast te nemen. Bij die aanraking gaat er een siddering door mijn gehele lichaam heen. Ik slaak een luide kreun. Ze schrikt hiervan een klein beetje en kijkt me bezorgd in de ogen. “Ga maar terug liggen”, help ik haar. Ik voel dat ik voorzichtig moet zijn, want ik bevindt me momenteel al dicht tegen het punt dat ik een orgasme kan krijgen.

Ik ga voorzichtig op haar liggen, steunend op mijn onderarmen en knieën. Die mat is niet zo zacht als een matras, dus ik moet een beetje voorzichtig zijn met haar. Langzaam laat ik mijn onderbuik een beetje zakken zodat mijn lid in positie gebracht wordt. Ik herverdeel mijn gewicht zodanig dat ik een beetje op haar lig en op één onderarm steunen kan. De andere heb ik nodig om mijn lid een beetje te richten. Emma licht met haar benen gespreid en haar ellebogen op de mat af te wachten wat er gaat gebeuren. Ik beweeg mijn onderlichaam eerst een beetje om mijn lid over haar clitoris te wrijven. “Mmmmh”, zucht ze genietend mee op dit ritme. Ik voel dat zelfs nu al mijn lid meer en meer opgewonden raakt. Voorzichtig breng ik deze vervolgens voor de ingang van haar vagina. Ik duw langzaam mijn lid bij haar naar binnen. Een beetje terugtrekken en dan weer wat verder stoten. Dit is zo’n strak kutje, dat bin ik niet gewend. Het voelt heerlijk. Gepaard gaande met haar geile kreungeluiden doe ik dit een vijftal keer en ik voel het orgasme snel naderen. Dat is veel te snel, ik heb nog onvoldoende kunnen genieten. In een poging om mijn orgasme uit te stellen, trek ik mijn lid helemaal terug en ga rechtop op mijn knieën zitten. Jammer genoeg is het te laat. Echt genieten kan ik er niet van en een beetje gefrustreerd zie ik dikke stralen witte sperma over haar buik schieten, tot een aantal zelfs in haar gezicht. Ze schrikt hier een klein beetje van en had dit niet verwacht. “Wat?”, roept ze verbaasd, “Nu al?”. Ze veegt haar gezicht een beetje schoon.

Ik ben een beetje teleurgesteld, maar wil dat gevoel dat ik net beleefde nog een keer beleven. Dat voelt lekker, zo’n strak kutje. Zo’n heerlijk gevoel alsof je ganse paal vakkundig gemasseerd wordt. “Zie je wel, dat je geen echte man bent”, lachte ze uitdagend. “Een echte man houdt het veel langer vol”, besluit ze. “Hoevaak ben je al door een echte man geneukt?”, vraag ik nog een keertje. “Nooit”, antwoord ze teleurgesteld. “Drie keer al door loozers, maar van die drie kom jij wel het dichtste in de buurt van een echte man”, vervolgt ze. “We moeten nog een beetje oefenen en dan komen we er wel”, stelt ze me gerust. “Ufff”, besluit ik. “Dat doen we dus nog eens.” Ze glimlacht. “Ja maar vandaag niet meer, morgen is er weer een dag. Ik vroeg of ze bij mij wilde overnachten, want ik woon veel dichter bij het restaurant als zij. Maar dat wilde ze niet. “Te persoonlijk”, antwoordde ze. “Ik heb voor jou geen gevoelens.” Daar was ik eigenlijk wel blij om. Dan bleef de schade al bij al toch beperkt.