Advertenties / Onze sponsors Geen ads!


Girls From Space

Dit is een verhaal uit de categorie Groepsex.
Geïrriteerd trok Jacob de dekens over zijn hoofd om niet in het felle licht te hoeven kijken. Langzaam kwam hij uit zijn diepe slaap bij bewustzijn en bemerkte het hoge gierende geluid alsof er een kokende fluitketel was die men was vergeten af te zetten, stond te blazen. Zijn irritatie verdween toen hij nieuwsgierig werd naar de oorzaak van het ongewone rare geluid en het oogverblindende licht. Hij ging rechtop in bed zitten en zag een fel licht, zo helder en fel als het zonlicht door de dichtheid van de gordijnen heen stralen. Hij keek op de wekker en zag dat het diep, midden in de nacht was. Hij zwaaide zijn benen uit bed, glipte in zijn pantoffels en stond op. Met twee stappen was hij bij het gordijn en deed dit een klein kiertje open. Hij gluurde naar buiten en deed het gordijn met zijn ogen knipperend meteen weer dicht, hij zou anders verblind worden door het felle licht. Hij rende op zijn pantoffels naar de kamer naast hem, die van zijn broer, griste diens laskap uit zijn gereedschapskast en liep met grote stappen terug naar zijn kamer. Met de laskap voor zijn gezicht deed hij opnieuw het gordijn een kiertje open, zo kon hij inderdaad goed zien wat er gaande was. Tot zijn stomme verbazing zag hij drie personen in zijn achtertuin staan. De personen waren van een wat klein gestalte, zo ongeveer 1.60, en hadden een metaalgrijs glimmend kostuum aan. In eerste instantie dacht Jacob dat een aantal collega's van het Timmerbedrijf waar hij werkt hem een poets wilden bakken, maar hij kon zich niet herinneren dat er zulke kleine personeelsleden waren. Het oogverblindende licht bleek van een grote bol te komen die op het grasveld achter de figuren stond, en ook het hoge gierende geluid bleek daarvandaan te komen. De wezens maakten de indruk iets met elkaar te bespreken, toen een van hen zich omdraaide en Jacob door zijn laskap heen recht in zijn ogen aankeek. Jacob hoorde de stem van het wezen niet, maar op een of andere manier begreep Jacob wat het wezen zei, alsof er een telepathische boodschap doorkwam.

Het wezen zei, 'Wees niet bang, we hebben geen kwaad in de zin, we zijn slechts op verkenning' Jacob zei eveneens niets, maar dacht bij zichzelf 'Waarom zou ik bang zijn?' Kennelijk ving het wezen dat op en begreep zijn gedachten, want het antwoordde 'Overal waar we komen vertonen blijken jullie mensen angst voor ons te hebben, daar is geen enkele reden voor' Jacob was niet eens heel verbaasd, hij had al enkele malen over dit soort ontmoetingen gelezen. 'Wat is jullie doel?' vroeg hij. 'Wij zijn verkenners, wij verzamelen informatie over jullie leefomstandigheden en achtergronden' Jacobs nieuwsgierigheid was gewekt en antwoordde' Kan ik helpen? Ik ben toevallig een aardbewoner' 'Zou je dat willen, ons helpen?' was de wedervraag 'Zal mij geen kwaad geschieden?' 'Natuurlijk niet, we zijn een vredelievend volk' antwoordde het wezen. 'Akkoord, ik kom naar buiten' zei Jacob. Jacob schoot zijn toevallig klaarliggende timmermanswerkbroek en Tshirt aan, zijn sokken en pantoffels, en liep zachtjes naar de tuindeur. Zachtjes deed hij deze open en stapte met de laskap voor zijn gezicht naar buiten. Het wezen zei 'Waarom heb je dat scherm voor je gezicht?' 'Vanwege het felle licht', antwoordde Jacob. Het wezen zei iets tegen een van de anderen, deze liep naar de bol, ging via een vlonder naar binnen en even later verstilde het gieren en doofde het felle licht. 'Dank je, ' zei Jacob, en legde de laskap achter hem op het balkon. 'Je wilde ons helpen, hoever wil je daar mee gaan?'vroeg het wezen. 'Zolang mij niets overkomt wil ik jullie best overal mee helpen' 'Zou je met ons mee willen gaan naar onze thuisplaneet?' Jacob vroeg 'waar is dat?' Het wezen keek omhoog en wees, ' De planeet Eriador, daar...' Ja dacht Jacob, daar is zo groot. 'Inderdaad, zei het wezen in Jacob's gedachten, maar ga maar mee, je krijgt er geen spijt van. Jacob kwam een stap dichterbij en vroeg 'Wat moet ik doen?' 'Ga met ons mee in de bol, na afloop zetten we je hier weer af. Er zal nauwelijks aardse tijd verstreken zijn, en we kunnen ervoor zorgen dat je je zult je niets kan herinneren, en wat belangrijker is, er zal je geen kwaad geschieden' Akkoord, zei Jacob en stapte naar voor. Het viel hem op dat de wezens klein van stuk waren, een volle kop kleiner dan Jacob, tenger, goed geproportioneerd, met naar verhouding de juiste vormen...

'Mijn naam is Cenia in jouw taal, ik ben wat jij in je gedachten bedoeld een meisje, en dit zijn Cortelle en Brinetta, ook meisjes. Wij zijn de crew van dit schip dat jullie aardlingen een vliegende schotel noemen. Spreken doen we niet vaak meer, gedachten-communicatie gaat sneller en we begrijpen elkaar beter omdat er geen misverstanden zijn over wat iemand bedoelt.' 'Aangenaam, zei Jacob, ik heet Jacob, ik ben in mijn gedachten maar ook in het echt een man' 'Weten we, zei Cenia, en naar aardse begrippen ben je een hele knappe man ook!' Blozend Jacob liep samen met de anderen op de bol af en liep over de loopplank naar binnen. Het was er binnen helder verlicht, ruim, steriel schoon en aangenaam warm. Het viel hem op dat het binnen aangenaam stil was, en dat er de vage geur van ozon hing. 'Welkom in wat aardbewoners een UFO noemen', zei Cenia met humor in haar stem. Nieuwsgierig keek Jacob om zich heen, in het midden stond een soort bureau, met daarop iets dat deed denken aan een toetsenbord en een groot scherm, kennelijk was dat de besturingsconsole. Jacob was razend nieuwsgierig naar wat hij allemaal zag, van jongs af was hij al hevig geïnteresseerd in techniek, en dit was dus een buitenkans voor hem. Kan je hier wat van vertellen? vroeg hij aan Cenia. 'Jawel, het van de grond loskomen en omhoog gaan geschied op wat jullie noemen anti-aantrekkingskracht, zoals bij een magneet, daar stoten ongelijke polen zich af. Door een magnetisch krachtveld op te wekken dat tegengesteld is aan de aantrekkingskracht van jullie planeet gaan we omhoog. De voortstuwing geschied op wat jullie noemen fotonenuitwisseling, we kunnen daar een snelheid mee bereiken van wat jullie vele malen de lichtsnelheid zouden noemen. Ze vervolgde, jullie gaan naar jullie maan in drie dagen, wij doen daar enkele seconden over. Net als bij jullie Stealthvliegtuigen programmeren we een koers in onze computer, bepaald door de sterkte, richting en polarisatie van het magnetische veld van de plaatselijke melkwegstelsels, en de computer brengt ons ruimteschip daar vrijwel zonder tijdsverlies. Bij het verlaten van het dan bereikte melkwegstelsel programmeert de computer automatisch naar het volgende stelsel, zo komen we razendsnel waar we al eens geweest zijn. Op onbekend terrein navigeren we op handbesturing, maar dat vraagt veel concentratie. Komen we op die plek weer, dan kent de computer de weg en omstandigheden en kan een automatische koers berekenen.' Wow, indrukwekkend, zei Jacob, en nam alle wetenswaardigheden gretig in zich op. 'Doe geen moeite, ze Cenia, je zult alles waarschijnlijk weer vergeten...' Blijf je overal af? Zei ze, vriendelijk vragend maar op gebiedende toon, ik ga me even omkleden. Ze liep naar een kant waar een grote en kennelijk diepe kast stond, stroopte haar glimmende pak af, deed haar helm af, en Jacob viel zowat achterover van verbazing toen daar een bloedmooi roodharig meisje van een jaar of twintig onder vandaan kwam met welvingen waar je in je stoutste dromen niet aan durfde te denken. Ze had een blauw pakje aangetrokken met een kort rokje. Zo op het eerste oog leek ze er niet veel onder aan te hebben. Ook Cortelle en Brinetta bleken van zulke spetters te zijn, de ene lichtblond met groene ogen en de andere donkerblond. Ze liepen lachend op Jacob af en zeiden in koor. 'dank je dat je zulke waarderende gedachtes over ons hebt...' Ze kwamen om de blozende Jacob heenstaan en vroegen 'mogen we je aanraken?' 'Jazeker', zei Jacob verlegen geworden, ga gerust je gang. Brinetta ging schuin achter hem staan en sloeg haar armen om zijn middel, Cortelle nam hem bij een arm, en kneep in zijn biceps en Cenia stond op haar tenen en kneep hem in zijn wangen en streelde zijn hals. Ze overlegden met elkaar in een communicatie die Jacob niet thuis kon brengen, maar hij begreep wel dat het over hem ging.

Jacob vond het een leuk idee om een reus te zijn in hun ogen, en zij, de meisjes, zo lieftallig klein. 'Inderdaad, zei Cenia, bij ons zijn de mannen een stuk kleiner, en veel minder van lichaamskracht voorzien.' Jacob dacht bij zichzelf 'ik moet oppassen met wat ik denk, de dames weten alles wat er door me heen gaat...' 'Inderdaad', bevestigde Cenia, en lachte geamuseerd lief naar hem. Ze had prachtige regelmatige spierwitte kleine tanden. 'En ja, we zijn uitstekend in de liefde', vervolgde ze. Jacob bloosde tot aan zijn haargrens en had een rooie kop van schaamte. 'Geeft niks, Jacob, bij ons zijn deze gedachten heel gewoon, liefde en voortplanting zijn toch gewoon een natuurlijk onderdeel van het leven?' Ze antwoordde Jacobs gedachten ongevraagd': Ja en er ontstaat ook geen overbevolking, net als op aarde doen we ook aan geboortebeperking, en geslachtsziektes hebben we helemaal uit kunnen roeien...En ja, we doen ook wel aan seks voor ons plezier!' Stomverbaasd stond Jacob te kijken. Gedachtencommunicatie had veel voordelen. Nadeel was dat je geen gedachten meer voor jezelf kon houden. 'Dat is ook niet nodig' zei Cenia, we zijn altijd eerlijk en open tegen elkaar, we kunnen immers niets verbergen.

'Loop mee, dan zal ik je rondleiden in ons schip.'

Ze vertelde op rustige en deskundige toon, hier in het midden is de besturing, dat is mijn specialisatie. Brinetta is gespecialiseerd in sterrenkunde, en Cortelle in geologie. Daarachter is de kast van de werkkleding, waar ook ons buitenpak hangt, achteraan in het schip is een rechte scheidingswand waarachter onze privè-vertrekken, deze zijn voorzien van een speciale scheidingswand zodat als je alleen bent niemand je gedachten kan lezen, dat bevordert het ontspannen en is tegen eventuele stress. Eten doen we wanneer dat nodig is, en we eten zaken van geconcentreerde vorm. Het voedsel wordt door de computer bereid, je tikt in wat je wil en hij maakt het. De voorraadkast bevindt zich buiten het schip, in het luchtledige en op ruimtetemperatuur, en is zo onbeperkt houdbaar. Vlees eten we al lang niet meer... We kunnen kiezen uit een werkschema van vier aardse uren en dan om de beurt, maar wij werken vanwege het gezelschap meestal samen en gaan dan om de beurt slapen. Het ruimteschip gaat dan ergens in een parkeerstand. Straks is het mijn beurt om uit te rusten. Ja natuurlijk is er ook iets voor jou!' Jij moet toch ook een plaats hebben om te ontspannen en te slapen? Jacob moest er heel erg aan wennen dat hij in hun gezelschap geen gedachten voor zichzelf meer had, maar echt vervelend vond hij het niet. Bovendien werkte het alleen op korte afstand, een paar passen verwijderd en je bent weer alleen met je gedachten. 'En de wc? Vroeg hij. 'Dat werkt als volgt, alles komt in een reservoir, als dat vol is gaat er een stabiele verpakking omheen, en als we in de buurt van een zon komen schiet de computer het naar de kern van die zon waar het vervolgens restloos verbrand. We gaan zo iets eten en daarna in onze hut ontspannen, vertelde ze. Het geconcentreerde eten heeft niet veel smaak maar er zit alles in wat nodig is om gezond te blijven. Ik zal je je slaapruimte laten zien en tonen hoe alles werkt.

Ze hield haar vlakke hand voor een paneel en geruisloos schoof dat opzij. Ze stapten een in donkerblauw ingerichte ruimte in, en Jacob voelde zich daar meteen op zijn gemak. Uit en niet gedefinieerde richting klonk muziek alsof iemand met vochtige vingers op kristallen glazen aan het spelen was, en Jacob voelde zich meteen op zijn gemak. Er was een verhoging, kennelijk een bed, en een afgescheiden ruimte die wel de badruimte zou zijn. 'Correct geconcludeerd, zei Cenia, je bent slim. En ja, het bed ligt lekker, het werkt als bij jullie een comfortabel luchtbed met verwarmd interieur. En ja, ik vind je aardig' Blozend ging Jacob op het bed zitten. Het voelde aangenaam zacht aan en zou wel eens heel lekker kunnen slapen. Jacob bemerkte dat hij de gedachten van de andere twee meisjes niet meer ontving, en begon verder te ontspannen. Hij duwde met zijn tenen zijn pantoffels uit, en liet zich achterover zakken. Cenia ging op een punt van het bed zitten, en zei ' Ik ben blij dat je meewou, er mankeert zoveel aan ons volk, we hebben dringend vers bloed en nieuwe genen nodig. Jij zou ons daar enorm mee kunnen helpen. 'Wat kan ik doen?' vroeg hij. Verleidelijk glimlachend keek ze hem aan, en zei met haar gedachten wat dacht je van liefde bedrijven? Liefst ook met de andere meisjes... Jacob had het Spaans benauwd en had zo zijn eigen ideeën. 'Foei, Jacob, zo denk je toch niet over zoiets? ' Jacob keek haar beschaamd aan en zei sorry, maar dat is de manier waarop aardmannen denken over seks. Er zit geen kwaad achter, alleen maar wat ruwe taal. 'Ik merk het, zei ze. Ze kroop iets omhoog en vroeg naar hem omhoogkijkend liefjes 'wil je liever dat ik de gedachtencommunicatie tijdelijk uitschakel?' 'Hoe wil je met me communiceren dan, ik spreekt je taal toch niet?' Haha, lachte Cenia, 'wat ik met je wil, heb ik geen taal bij nodig!' En om de daad bij het woord te voegen, pakte ze een van zijn voeten beet, trok nieuwsgierig kijkend zijn sokken uit en begon zachtjes de onderzijde van zijn voetzool onder zijn voorvoetgewrichten te masseren. Het voelde heerlijk aan en Jacob liet zich ontspannen achterover zakken. Ook zijn andere voet kwam aan de beurt, ze ging op haar knieën zitten en trok zijn broek onder hem vandaan, waarna zijn enkels en kuiten aan de beurt kwamen. Ze kneep en streelde zijn spieren op zodanige wijze, dat ze geheel los en ontspannen waren. Verwonderd vroeg Jacob zich af hoe het kwam dat alles wat hij zo onverwacht meemaakte hem zo doodgewoon en vanzelfsprekend leek, en Cenia antwoordde, 'Liefde is universeel, wat jij seks noemt ook, het is eigenlijk de gewoonste zaak van het leven. Alle volkeren in het oneindige universum hebben hetzelfde doel, leven en liefhebben'. Inderdaad, dacht Jacob, dat kan ik niet ontkennen. Verder ging ze omhoog, zijn hamstrings werden behandeld, zijn slip werd uitgeschoven, hij stond nergens meer verbaasd van, zijn billen werden gekneed, haar duimen gleden knedend door rand van zijn bilspleet, en kreunend van genot liet hij de ontspannen massagebehandeling over zich heen gaan. Hij bemerkte dat ze met bewondering naar zijn gespierde bouwvakkers-lichaam keek.

Liggend op zijn buik zat ze op zijn onderrug, en kneedde zijn schouders en nekspieren. Vanuit zijn ooghoeken zag hij haar donkerblauwe jurkje door de ruimte vliegen en begreep dat ze zich ook ontkleed had. Hij had totaal geen hinder van haar gewicht op zijn onderrug, en begreep dat ze niet alleen klein van gestalte was, maar ook erg licht, ze zou niet meer dan zo'n 50 aardse kilo's wegen. 'Ja, natuurlijk, Jacob, je mag best naar me kijken', antwoordde ze op Jacob's ingedachte vraag. Ze ging op een knie zitten en Jacob draaide zich om. Ze zat op zijn onderbenen en hij zag een klein en tenger gebouwd meisje van buitengewone schoonheid met donkerrood haar, met een albastwitte huid, donkerbruine ogen, met kleine stevige borsten en heel dun licht roodblond schaamhaar, dat nog net het spleetje van haar kutje bedekte. Ze had fijne smalle heupen en mooie ronde dijen en was over het geheel een mooi en vrouwelijk gevormd. Haar borsten hadden aan de bovenzijde een kuiltje en aan de onderzijde een lichte welving, en werden bekroond door twee roze tepelhoven met kleine kennelijk harde tepeltjes. Jacob keek zijn ogen uit en werd een beetje wee van de gedachte van wat ze met hem zou gaan doen. 'O Jacob, wat spannend, antwoordde ze ondeugend lachend op Jacob's ingedachte vraag. Blozend van verlegenheid streelde hij haar knieën. Hij wist niet goed wat te doen, hij kon immers niet weten wat ze prettig en aangenaam zou vinden.

Doe maar, wat je met een aardse vrouw ook zou doen, fluisterde ze, en liet zich in de lengte voorover op hem zakken. Hij voelde haar kleine harde borsten en tepels tegen de huid op zijn borst drukken, hij streelde haar zijen en genietend sloot ze haar ogen.

Hij ving haar gedachten op en begreep dat ze al een tijd van huis waren, en ze had grote behoefte om door een man aangeraakt en gestreeld te worden. Dat was hem wel toevertrouwd, hij gleed onder haar vandaan en draaide haar op haar buik. Hij was telkens verbaasd over het gemak waarmee hij haar kleine frêle lichaam kon optillen en verplaatsen zonder dat dat hem veel moeite kostte. Hij zat op zijn knieën schrijlings over haar heen, door zijn grotere lichaamslengte kon hij dat doen zonder met zijn gewicht op haar te behoeven zitten, en kneedde zachtjes en voorzichtig met zijn grote onbehouwen handen de spieren in haar schouders en rug. MMmmm, kreunde ze genietend, en hij begreep haar gedachten, 'Ga door'. Hij streelde haar nek en rug vanuit haar haargrens, haar schouderbladen, haar zijen, haar heupen, en kwam bij haar billen terecht. 'Natuurlijk, ga gerust je gang', hoorde hij haar denken, en hij begon behoedzaam en zacht de huid van haar mooie kleine ronde stevige meisjesbillen te strelen. Ze had de prachtige albastbleke huid die zo typerend is voor roodharigen. Huiverend van genot liet ze hem gaan, en hij zakte af naar haar fijngevormde dijen, kuiten en kleine voetjes. Hij nam een van de voetjes in zijn hand en drukte er een vochtige kus op, die huiverend werd ontvangen. Terug omhoog ging hij, kriebelend en strelend, richting haar billen. Met heel zachte bewegingen streelde hij de huid van haar billen en kriebelde met zijn wijsvinger over het dunne haar van haar staartwortel. Kreunend trok ze een knie heel ver omhoog en zo op haar buik liggend had Jacob min of meer vrij uitzicht op haar heerlijkheden. Ze had een prachtig rose gesloten liggend klein kutje met vrijwel kale schaamlippen en een klein lichtbruin en roze lichtgerimpeld anussterretje. De huid tussen haar billen was wat rozer van kleur dan haar billen, en glom mooi in het bleke licht dat de hut verlichtte. Jacob gleed behoedzaam met zijn duimen door de diepe kloof van haar bilspleet en streelde de huid tussen haar anusje en kutje daar zachtjes.Sidderend van opwinding en genot liet ze de behandeling over zich komen.

Heel zachtjes beroerde Jacob haar rozetje, en hoorde haar denken 'Ik wist niet dat dat ook voor jou zo'n lekker plekje was!' Jacob dacht 'Ik weet nog veel meer lekkere plekjes', en hoorde haar gedachten antwoorden 'O Jacob, doe alles met me wat jullie op aarde met je vrouwen doen!' Dat wilde Jacob wel, en ging gestaag door met haar lekkere zachte delen te strelen en te kriebelen. Met de rug van zijn wijsvinger ging hij zo nu en dan langs haar schaamlippen, en streelde deze tussen haar liezen en de uiterste rand ervan, echter zonder haar kutje binnen te dringen. Na een tijdje bezig geweest te zijn voelde hij bij het aanraken van haar schaamlippen dat deze behoorlijk vochtig waren geworden en Jacob begreep dat ze op volle oorlogssterkte aan het komen was. Maar nog niet drong hij haar lipjes binnen, hij wilde dat ze geheel en al aan de gedachten van seks overgeleverd was en er geen plaats meer was voor andere gedachten. Met vuurrode wangen en gloeiende oortjes begon ze onrustig te bewegen onder zijn strelingen en Jacob begreep dat hij voort moest gaan. Hij draaide haar op haar rug, en zette de behandeling aan de voorzijde voort. Met voorzichtige bewegingen kneedde en streelde hij haar kleine harde borsten, en plukte zachtjes met zijn nagels haar tepels hard die recht overeind kwamen als getuige van haar vrouwelijk begeerte. Lager streelde Jacob, over haar platte gespierde buik, langs haar heupen, naar haar dijen, en van daar terug omhoog richting haar hunkerende kutje. Als vanzelf trok ze ook haar andere been omhoog en toonde hem zo haar doornatte en van opwinding vuurrood doorbloedde vagina, de kleine kutlipjes wijd open, snakkend.

Jacob liet zich voorover zakken en kuste haar buik, en omcirkelde haar naveltje. Hij hoorde haar denken 'Wat ga je nu doen?', maar Jacob waakte ervoor daar niet aan te denken om niets van zijn heerlijke plannen te verklappen. Rondjes cirkelend met zijn vochtige tong daalde hij af richting haar kutje, en toen hij bij het kuiltje aan het begin van haar schaamspleet kwam, hoorde hij haar denken' O Jacob, hier heb ik altijd al naar verlangt, doe het alsjeblieft!' Ze tilde haar knieën richting haar oren en sloeg haar armen om haar benen heen, en niets, maar dan ook niets van haar intieme schoonheid bleef voor hem verborgen. Met voorzichtige behoedzame bewegingen likte hij de buitenzijde van haar buitenste schaamlipjes, en genoot van de heerlijke seksgeur die uit haar kleine kutje opsteeg. Met de vingers van een hand spreidde hij haar buitenste lipjes en zag dat haar klitje mooi wit tussen haar van opwinding rood en opgezwollen schaamlippen omhoog staan. Langzaam en zachtjes likte hij haar binnenste schaamlippen, vanaf het stukje huid tussen haar sterretje en haar kutje tot aan de bovenkant, er behoedzaam voor zorgend dat hij haar klitje nog niet aanraakte. Steeds kwam hij wat dieper uit, tot dat ook haar kleine sterretje uitgebreid aan de likbeurt meedeed, en kronkelend van genot en pure meidengeilheid kreunde ze ' O, Jacob, plaag me niet zo!' Met iets meer druk nu en met lange halen likte Jacob vanaf de huid onder haar staartbeentje via haar sterretje terug naar boven, en bij de derde keer liet hij zijn tong ook over haar klitje glijden. Ze begon onmiddellijk te schokken en onsamenhangende gedachten te vertonen, en Jacob begreep dat er voor haar geen terug meer was. Hij trok haar aan haar heupen omhoog richting zijn mond, zodat alleen haar schouders nog op het bed rustten, en omcirkelde haar klitje, likte daar met stijve tongpunt en wat meer druk overheen, ze gromde zachtjes en met lange diepe uithalen van haar hijgende adem kwam ze onverwacht vrijwel meteen sidderend klaar. Hij ging door met diepe en lange halen likken zolang hij haar spieren voelde aanspannen, en liet haar wel dertig seconden achtereen klaarkomen. Toen de razernij van haar overweldigend orgasme wat was weggeëbd, kriebelde hij door haar schaamhaar en over de zijkant van haar schaamlippen, en volkomen uitgeput en leeg lag ze achterover op bed. Jacob liet zich op een zij zakken en keek naar haar frêle lichaam en genoot van wat hij zag.

Bij de deur klonk onverwacht een zacht applaus, en toen Jacob opkeek zag hij de beide andere meisjes, Cortelle en Brinetta daar staan die kennelijk het hele liefdesspel als in een schouwburg gevolgd hadden. Overweldigd door alle gedachten die vanaf alle kanten er opeens door zijn hoofd gingen, begreep hij dat de meisjes ook mee wilde doen, en ook zo'n uitgebreide beurt wilden. Hij ving op, op onze thuisplaneet doen we aan seks om ons voort te planten, maar voor seks voor ons plezier hebben we eigenlijk nooit tijd, en tijd is wat jij uitgebreid aan Cenia hebt besteed. Mogen wij ook? Daar had Jacob geen bezwaar tegen, en even later lagen er drie van die heerlijke wezens naakt bij hem op bed. Hij ving op, ' hoe weet je al die dingen die je moet doen om het zo aangenaam te maken?', en hij antwoordde 'Op aarde doen we graag en veel aan seks, en proberen van alles uit om het nog leuker en lekkerder te maken, zodoende is er genoeg om een hele avond mee te vullen en met seks bezig te zijn.' 'Wil je ons alles leren wat je er van weet, Jacob?' was de vraag, en Jacob antwoordde 'Graag!' Hij trok zijn Tshirt omhoog en gooide dit van zich af en ging naakt op zijn rug naast de net bij kennis komende Cenia liggen. Cenia kuste hem liefdevol en hij ving op 'dank je Jacob, ik voel me nu op en top vrouw en lekker bevredigd en helemaal platgeneukt, zoals jij dat als man noemt.' 'Geen dank, ik deed het met plezier, ' dacht hij, en de andere meisjes dachten 'nu zijn wij!' Hij vroeg de meisjes hem over zijn hele lichaam te strelen en te kriebelen zoals hij bij Cenia had gedaan, en vol ijver begonnen de twee aan hun werk, en onderwijl Cenia Jacob liefdevol kuste. Langzaamaan kwam de opwinding bij Jacob terug, en met verbazing werd de omvang en grootte van zijn piemel door de meisjes bewonderd. Hij spreidde zijn benen iets en vroeg Cortelle ertussen te gaan zitten en daar haar liefdeswerk te doen, terwijl Brinetta op verzoek op zijn borst ging zitten zodat hij recht in haar kleine kelkje keek. Hij snoof diep haar heerlijke geur op en trok haar aan haar billen richting zijn mond. Met zijn handen onder haar billen tilde hij haar iets op en liet haar van bovenaf op zijn mond zakken. 'Facesitting? ' vroeg Cenia, noemen jullie dat zo?' en Jacob beaamde dit. Hij onderbrak zijn bezigheid even, en vertelde, 'dat wat wij nu doen noemen we een kwartetje, en is een van de aangenaamste ervaringen van een aardse man. Maar met vieren is er een probleem, een man kan lang niet genoeg sperma produceren om elk meisje te bevredigen, daarom gaan we op een andere manier uitgebreid verder met onze liefdesles. Nu zullen we ons even moeten behelpen met mijn tong.' Daar hadden de meisjes geen bezwaar tegen, en wilden maar al te graag aan zijn -voor hen enorme- piemel rommelen. Hij legde aan Cortelle uit wat een man lekker vindt, bijvoorbeeld met zijn piemel in de mond van een vrouw, en wonderwel deed ze het precies goed, strak zuigen en diep in haar keel slikbewegingen maken. 'O, het dat zo, deep throat?' vroeg Cortelle.

Brinetta liet zich vanuit staande positie weer over zijn mond zakken, Cenia streelde hem overal, en het zou niet lang meer duren of Jacob zou zijn lading diep in de keel van Cortelle spuiten. Met zijn mond rondom om Brinetta's heerlijke schaamlippen, zijn tong diep haar schede, en zijn handen om haar ranke billen, zijn pink in haar strakke anusje, voelde hij een orgasme van wereldformaat vanuit zijn tenen omhoog komen en luid zuchtend en kreunend kwam hij, lange hete stralen sperma diep in Cortelle's keel spuitend, zinderend klaar. Cenia was achter Cortelle gekropen, en vingerde haar kleine drijfnatte kutje, Cortelle hield Brinetta's borsten vast en draaide aan haar tepels, en kort na elkaar kwamen de andere meisjes zuchtend en steunend klaar, Cortelle op de vingers van Cenia en Brinetta op de zuigende en likkende mond en tong van Jacob. Uitgeput lagen ze allen op en tegen elkaar aan, en heerlijk ontspannen dommelden ze zo in slaap. Jacob schrok opeens wakker en zat rechtop. 'Moet niemand de schotel besturen?' zei hij voor zichzelf uit, maar vrijwel meteen ving hij de slaperige gedachten op van Cenia die hem verzekerde dat ze ergens veilig in een parkeerrondje rondvlogen.

Toen ze later allemaal weer wat in hun gewone doen waren en hun dagelijkse bezigheden hadden hervat vroeg Jacob hoe de dames hun behoeften aan seks regelden als er geen man was, en Cenia weidde hem onbeschaamd en zonder enige gene in in haar meisjesgeheimen. Ze vertelde, Brinetta en Cortelle vrijen vaak met elkaar, maar zijn geen, zoals Jacob dat noemde, lesbiennes. Gewoon, bij gebrek aan mannen deden ze het gedurende de reis lekker met elkaar. Cenia echter deed het liever met zichzelf, en ze ging voort, en vertelde dat ze vaak voor het slapen gaan, onder haar dek haar warme, naakte lichaam streelde, te beginnen bij haar borsten tot haar tepels stijf omhoog stonden, langzaam afdalend naar haar buik. Daarna masseert ze zachtjes de welving van haar venusheuveltje en de satijnzachte, warme binnenzijden van haar dijen. Pas als ze het vocht van haar wellust naar buiten voelt lekken trekt ze met haar linker wijs- en middelvinger haar schaamlipjes naast haar clitoris uit elkaar, drukte haar rechter wijsvinger in haar glibberig geworden spleetje en begon met heel kleine bewegingen en heel lichtjes, om maar niet te snel klaar te komen, haar stijve klitje te beroeren. Eerst trekt ze kleine cirkeltjes rond haar klitje, daarna beroerde ze heel licht met het topje van haar wijsvinger het kleine hard geworden knopje. Rillingen van hete, geile meisjeswellust gaan dan door haar onderbuik. Dan trekt ze haar knieën hoog op. Met de vingers van haar linkerhand beroerd ze haar gevoelige roze kontgaatje dat nat geworden is van het lekkende meidenvocht dat uit haar kutje loopt... Dan, als ze bijna haar climax bereikt, drukte ze haar wijsvinger diep in haar nauwe, glibberig geworden kontgaatje en beweegt die, eerst langzaam, maar gaandeweg steeds sneller op en neer. Soms snoof ze aan haar vinger en genoot van de kruidige, muskusachtige geur, waarna de hand terugging naar het kleine strakke plekje tussen de diepe kloof van haar billen. Als ze dan eenmaal klaar gekomen is, moet ze soms even plassen en dan terug in haar bed om te gaan slapen of opnieuw te beginnen. Dagen, wekenlang al, door tijdgebrek en drukke werkzaamheden had ze dit alles gemist, en was blij dat Jacob nu bij hen was.

Jacob zag het bloedgeile masturberen helemaal voor zich, het voorspel, de tedere meisjesachtige strelingen, de keiharde opstaande tepels, de roodgloeiende oren, de blos van seksuele opwinding op de wangen, het kleine witblauwe kittelaartje tussen de rood gezwollen schaamlippen, de huid rond haar vagina glinsterend van het vocht, de blik van hartstocht en passie in de ogen, de hijgende versnelde ademhaling, het gekreun van genot, het in vervoering vertrokken gelaat, en dan uiteindelijk de diepe en aanhoudende grommende kreun van het orgasme. Blozend van opwinding door die intieme details had Jacob aandachtig zitten luisteren, en zei haar, dat ze hierin niet veel verschilde van aardse meisjes...

Toen iedereen uitgerust en verkwikt was en weer met zijn dagelijkse bezigheden doende was, ving Jacob de gedachten op, dat er weer een taak uitgevoerd moest worden. Cenia zat achter haar besturingsconsole en voerde met het toetsenbord een rapport in. Cortelle was een grondmonster aan het analyseren en Brinetta was met iets dat leek op een of andere computer bezig een foto van kennelijk de zon aan het bestuderen. Hij keek wat rond, en zag uit het venster dat de ruimte met een ontzaggelijke snelheid voorbijvloog, wat in detail allemaal kon hij niet onderscheiden, ze vlogen immers met vele malen de lichtsnelheid. Hij voelde de gedachten van Cenia sterker worden, en opeens stond ze naast hem. Samen genoten ze van de kleurenpracht die de ruimte te zien gaf, en Jacob sloeg een arm om haar schouders. 'Mis je je thuis niet, Jacob?' vroeg ze. Nee, antwoordde hij, nog niet, en ik verveel me ook niet, er is genoeg te zien hier, en jullie houden me ook wel bezig. 'Haha, lachte ze geamuseerd, ik ben blij dat je met ons mee wil, je bent een belangrijke bron van informatie voor ons. Hoe zou je het vinden om een tijdje bij ons te blijven?' 'Nou, dacht Jacob, dat lijkt me wel wat'. Jacob begon wel wat te voelen voor de kleine, fijngebouwde buitenaardse. 'O, Jacob, wat een romantische ideeën heb je', mompelde Cenia, en sloeg haar arm om zijn middel. '

We zullen spoedig onze thuisplaneet, Eriador, in zicht krijgen', hoorde hij Cenia denken, en Jacob werd nieuwsgierig naar wat hem allemaal te wachten zou staan...